Nagkayayaan kaming magkakabarkada na mag-photowalk dahil sa wala kaming pasok kahapon kaya ang kinahantungan nito nakarating kami sa Bonifacio Global City kasama sina Adi, Lloyd, Ram at ako.. (Only boy among the girls ang drama namin…:D)
ito ang ilan sa mga atrasyon sa BGC:
Gusto kong makakain ult dito.. :D

sa labas ng Market! Market! grabe.. aakalain mong nasa ibang bansa ka kapag nakita mo ang maayos at disiplinadong mga tao dito. Mahihiya kang gumawa ng katarantaduhan..:D


at ito ang kina-adikan naming kunan ng litrato mga fountains at tubig…
kasama din sa kina-adikan ko ay ang Monochrome Pictures. Hindi ko rin alam kung bakit… parang may dramatic effect ung mga Monochrome pictures.
at dahil nga na-adik ako sa Monochrome pictures Here are some of my pictures taken to Bonifacio Global City:




Mga batang natutuwa sa fountain sa Bonifacio High Street… Grabe… nainggit ako sa mga batang iyan… dahil sa isang simpleng bagay katulad ng fountain na iyan ay nagagawa nilang tumawa at mag-enjoy without caring if they get wet or get scolded basta nag-eenjoy sila..TAPOS! :D
at habang nakaupo kami at kumukuha ng mga random pictures ay may natutunan ako (courtesy of Adi) na another technique para maganda ang kuha sa mga fountains (hahaha.. talagang tubig ang trip namin ng araw na yan..:D)


Blue Laser at Ball of fire Fountain… hahha talagang may pangalan ..:D
anyways… ito na siguro ang isa sa mga unforgettable memories ko… ang makasama ang mga tatlong lalaki sa barkada namin… sooobrang saya…:D
at para sa finale:
ito ang mga kasama ko sa little adventure kong ito…
Kung ako’y mamamatay ngayon sana’y napamahagi ko ng maayos ang aking mensahe, mga mensahe na hindi ko man nasasabi ng direkta ngunit nararamdaman mo naman sa iyong puso, mga mensahe na matagal ko nang tinatago at kinikim-kim.
Mga sandali na magkakasama sana’y hindi mabura dahil iyong lang ang maaari kong mabahagi sa aking huling sandali. Malungkot, nakakainis, masaya o kahit mga simpleng pagkakataon lang aking hinihiling ito’y ingatan.
Sa aking huling sandali, isa lang ang aking hiling… sana’y sa aking pag-alis alalahanin ang mga masasayang bagay na ating pinag-saluhan, mga tagpo na tumatak at matatag sa ating alaala.
Aking magulang, mga kapatid, kamag-anak, at kaibigan… huwag sanang malungkot dahil ako’y nasa piling na Niya ang aking pinaka-aasam ay nangyari na sa wakas. Ang makapiling at makausap Siya ay sapat na sa akin.
Kaya huwag mag-alala dahil ako’y nasa mabuting kalagayan. Masaya at dalisay ang aking kinalalagyan, walang problema tanggi kaligayahan lamang kaya wag umiyak dahil ako’y nasa piling niyo, Magpakailanman.
Guys, paki laro po ninyo itong game.. bawat laro nito para sa mga nasalanta ng Bagyong Sendong.. at ang mga makers ng game na ito ay mga ABMA students ng APC…
https://apps.facebook.com/corrsim/
frustratedthomasian:
idol chito- papanu ka manligaw? :) —-Di ako marunong manligaw eh…dinadaan ko nalang sa patawa hanggang mamiss ako. hehe!
Sana ma-experience ko din ‘yan. Sana ligawan din ako ni Chito.

ayt………… ang gwapo ni CHITOOOOOOO!
(via bubblecatcher)
I have a wonderful experience this morning.. Let me start when I was lying in my bed and sleeping… it was friday and I supposed to be waking up early for my early class in the school.
our class starts at 7:30 in the morning and I’m too lazy to get up to bed and I decided to skip the class and returned to my wonderful sleep…
at 5:00 in the morning my alarm clock rang.. I opened my eyes and reached for my clock to stopped it but I didnt get up thus, I stayed in my bed and continued my sleep…
suddenly, I opened my eyes and looked at the clock it says 6:00 in the morning, at the back of my mind, I asked myself “why is the time is so slow…?”
but i just struggled shoulders and I decided to go back to sleep when I was about to cover my face with the pillow… I heard a voice… a gentle voice saying “get up and go to school…” I sit up and looked at the door but the door is closed and there’s no one in the room but me… I dont know what happened I get up and went to school.. just like that…
when I got to the bus… I smiled and thank God… I dont know, I had a feeling that He was the one who talked to me… the voice was so gentle and when I think about it.. it put a smile on my lips….
it was a wonderful feeling that I heard His voice. I feel like that my day would be fine and it really turned out fine.. and much more… it was an enchanted feeling and it was a proved that He is there… by my side… with us… just around waiting for you to notice Him… He is there always listening to your stories, heartaches, laughter and prayers…. He never leave… He just sit, watch and guide us… :D
another year added to my life..
another challenges..
some people say that I got older…
some say… I need to act like my age..
but it does not matter what you will act on..
or am I mature enough to my age…
because what you need to count…
are the blessings that He gave you…
and what He will give you in the next days, nights, years of your life….
Thank you God for giving me another year to live…
and another year to laugh and give joy to others…:D